『กฎหมายค้าประเวณี』(สมพร พรหมหิตาธร他3名共著 กรมตำรวจ発行 พ.ศ๒๕๔๐)から出題する。
๑. การนำเด็กเข้าสู่ธุรกิจบริการทางเพศ เป็นการกระทำที่ส่งผลให้เด็กไม่สามารถพัฒนาศักยภาพตนเองได้เต็มที่ เพื่อเป็นประชาชนที่มีคุณภาพ คุณธรรม และมีประโยชน์ให้แก่ประเทศชาติในโอกาสต่อไป
๒. เมื่อเด็กเข้าสู่ธุรกิจบริการทางเพศแล้ว โอกาสติดและแพร่โรคที่เกี่ยวกับเพศสัมพันธ์ เช่น เอดส์ จะเป็นไปโดยง่าย ซึ่งเป็นปัญหาต่อเนื่องในระยะยาวทำให้สูญเสียทรัพยากรมนุษย์และเป็นแรงถ่วงในการพัฒนาประเทศ เพราะจะต้องใช้จ่ายเงินงบประมาณเป็นจำนวนมาก
๓. เด็กโดยทั่วไปจะไม่เข้าสู่ธุรกิจบริการทางเพศด้วยตนเอง แรงชักจูงจากผู้ใหญ่หรือการล่อลวง การบังคับขู่เข็ญ การเอารัดเอาเปรียบและการทำร้ายทารุณ มักเป็นไปเพราะผู้ใหญ่หาผลประโยชน์จากเด็กทั้งสิ้น เด็กตกเป็น “เหยื่อ” ในเรื่องนี้และการกระทำดังกล่าว มีผลเสียต่อเด็กทั้งทางกาย ปัญญา อารมณ์ และจิตใจ
