今日の翻訳

 今日も元タイ人講師からのラインの文章である。前回と似た内容だが、コロナ禍に於ける人生観の変容が描写されていて興味深い。

1.ฉันไปอยู่ชลบุรี๒เดือน ช่วงโควิดติดกันหนัก นอน๒,๓ทุ่ม ตื่น๖โมงเช้า อาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน กินสลัด ผลไม้อโวคาโด นมอัลมอนด์ โยเกิร์ตถั่วเหลือง

2.แล้วใช้แค่โลชั่นกับครีมกันแดดทาผิว ใส่หมวก หน้ากาก แว่นกันแดด แล้วรีบไปสวนดูเรื่องปลูกต้นไม้ มีหมา๔ตัวเป็นเพื่อนเดินตามตลอด อยู่ไปนานๆเริ่มสนิทกับหมาพวกนี้ มันชอบเอามือมาเกาะและกอด รู้สึกดีมาก อย่างที่เรียกว่าสัตว์บำบัดนี่เอง วันๆหนึ่งเดินดูต้นไม้ สั่งปลูกต้นไม้ จนถึงค่ำดู

3.พระอาทิตย์ตกดิน ก้อนเมฆสวยๆ กินข้าวก็กินข้าวเช้าง่ายๆ ตอนเที่ยงก็กินของง่ายๆ เอาผักที่ปลูกเองมากิน ข้าวเย็นก็ไม่กิน ไม่ต้องใช้เวลามากกับการกินถึง๓มื้อ มีเวลาไปทำอะไรแยะเลย ตอนนอนก็หลับดีเพราะเดินทั้งวัน อยากตื่นนอนทุกเช้าเพื่อไปดูต้นไม้และเล่นกับหมา

4.คุณภาพชีวิตดีมาก จึงอยากแชร์ถึงการมีความสุขในแบบของฉัน และก็เริ่มชอบวิถีชีวิตแบบนี้แล้ว ความสุขอยู่ที่ตัวเราจริงๆ ไม่ต้องไปหวังพึ่งพาหรือแคร์คนอื่นว่าเขาจะคิดอะไรค่ะ